پتنت نوین اینتل SDC ترکیب هوشمند هستهها برای تسریع پردازش تکرشتهای, اینتل با ثبت پتنت رویکردی بنیادین برای افزایش کارایی پردازندهها بدون اتکا صرف به بزرگسازی فیزیکی هستهها یا بالا بردن فرکانس معرفی کرده است. این فناوری که تحت عنوان SDC شناخته میشود، امکان تبدیل مجازی چندین هسته کوچک به یک ابرهسته قدرتمند را در لحظه نیاز فراهم میآورد.
محدودیتهای معماری سنتی و راهحل اینتل در طراحیهای کلاسیک، افزایش ابعاد هسته برای بهبود عملکرد تکرشتهای رو به کاهش بازده میروید.
قاً مانند یک هسته واحد رفتار میکنند.
نحوه عملکرد ابرهستههای نرمافزاری موتور SDC دستورالعملهای یک ترد را بهصورت پویا بین هستههای مشارکتکننده تقسیم میکند و با حفظ دقیق ترتیب اجرا، خروجی یکپارچه تولید میکند. برخلاف پردازش موازی معمول که روی چند ترد تمرکز دارد، این تکنولوژی مستقیماً IPC (تعداد دستورالعمل در هر سیکل) در سناریوهای تکرشتهای را هدف قرار میدهد.
کارهای سنگین تکرشتهای شکل میگیرد و در حالت عادی هستهها مستقل کار میکنند.
پیچیدگی هماهنگی ارتباط بینهستهای با تأخیر بسیار پایین، مدیریت سیستمعامل برای شناسایی و تخصیص تردها، و اطمینان از صحت ترتیب دستورات چالشهای اصلی پیادهسازی هستند. اگر اینتل موانع معماری و نرمافزاری را برطرف کند، SDC میتواند پارادایم جدیدی در طراحی CPUها رقم بزند و مسیر افزایش کارایی تکرشتهای را بدون وابستگی به مقیاسدهی سختافزاری سنتی گشوده نگه دارد.
