یک تحقیق تازه نشان میدهد که آموزش زبان اشاره به کودکان ناشنوا، در کنار زبان گفتاری، نقش تعیینکنندهای در پیشرفت تحصیلی آنها ایفا میکند. این مطالعه اثبات کرده که تسلط بر زبان اشاره، پایهای است برای تقویت مهارتهای خواندن، نوشتن و درک مفاهیم در میان این کودکان.
به گزارش بخش اخبار علمی رسانه تکنا، زبان اشاره تنها ابزاری برای ارتباط افراد ناشنوا نیست، بلکه کلیدی برای گشودن درهای دانش و یادگیری محسوب میشود. وقتی کودکان ناشنوا در زبان اشاره مهارت پیدا میکنند، تواناییهای خواندنی و نوشتاری آنها به طور قابلتوجهی بهبود مییابد. پژوهشها رابطه مستقیم و قوی بین مهارتهای زبان اشاره و عملکرد خواندن و نوشتن را تایید کردهاند.
زبان اشاره به کودکان ناشنوا کمک میکند تا مفاهیم انتزاعی را بهتر درک کنند و با دیگران ارتباط موثر برقرار نمایند. این توانایی ارتباطی، اعتماد به نفس کودکان را در محیطهای آموزشی تقویت میکند و زمینه موفقیتهای بیشتر را فراهم میآورد.
نتایج تحقیقات حاکی از آن است که آموزش دوزبانه، یعنی ترکیب زبان اشاره و زبان گفتاری، برای کودکان ناشنوا بسیار موثرتر از روشهای تکزبانه است. از طریق آموزش دوزبانه، کودکان میتوانند از مزایای هر دو نظام زبانی بهرهمند شوند و پتانسیلهای زبانی خود را به طور کامل توسعه دهند.
محققان پیشنهاد میدهند که زبان اشاره به عنوان یک زبان رسمی در مدارس شناخته شود و معلمان آموزشهای لازم برای تدریس آن را بگذرانند. همچنین والدین کودکان ناشنوا تشویق میگردند که با فرزندان خود به زبان اشاره ارتباط برقرار کنند. فراهم آوردن محیطهای آموزشی مناسب و حمایت از دوزبانگی، تضمین میکند که همه کودکان، بدون توجه به سطح شنوایی، فرصتهای برابر برای یادگیری و رشد داشته باشند.
