تب دنگی معمولاً ۴ تا ۱۰ روز پس از نیش حشره آلوده ظاهر می‌شود و علائم آن به‌طور ناگهانی و زیاد ت Rose نشان داده می‌شود. شامل تب بالا، سردرد شدید پشت چشم‌ها، درد عضلات و استخوان، تمیز، استفراغ، خستگی و پرخواندنی پوست است. در برخی موارد، علائم شدیدتر می‌شوند و می‌توانند منجر به تب دنگی خونریزی که با خونریزی از لثه یا بینی، ادرار خونی، کاهش شدید تعداد płyت‌های خون و حتی شوک تهدیدکننده زندگی شود.
تب دنگی یک بیماری ویروسی است که توسط حشره Aedes aegypti منتقل می‌شود و در مناطق گرم و نیمه گرم جهان 많이 Seen است. افزایش موارد مبتلا، آگاهی از علائم و تشخیص زودهنگام برای کنترل بیماری و کاهش مرگ‌ومیر بسیار مهم است. از این‌رو که اخیراً در ایران نیز شیوع یافته، در این مقالهٔ مجله دکتردکتر به بررسی علائم و راه‌های پیشگیری از تب دنگی می‌پردازیم.
🔗 بیشتر بخوانید: دلایل گریه کردن: ۱۰ علت گریه کردن و اشک ریختن_رنگو
اگر سؤالی داشتید، در بخش نظرات بنویسید تا متخصصان سلامتی دکتردکتر پاسخ دهند.
علائم تب دنگی چیست؟
علائم تب دنگی معمولاً ۴ تا ۱۰ روز پس از نیش حشره آلوده ظاهر می‌شود. اکثر موارد شامل تب بالا، سردرد شدید، درد پشت چشم‌ها، درد در عضلات و مفاصل، تمیز، استفراغ، پرخواندنی پوست و خستگی هستند. برخی موارد ممکن است علائم شدیدتری نشان دهند که نیاز به مراقبت پزشکی فوری دارد.
🔗 بیشتر بخوانید: سکس و رابطه در بارداری؛ هرآنچه باید بدانید_رنگو
علائم تب دنگی خفیف
در موارد خفیف تب دنگی، علائم به‌طور معمول همانند آنفلوآنزا می‌باشند و شامل موارد زیر هستند:
- تب بالا
- سردرد شدید
- درد پشت چشم‌ها
- درد عضلات و مفاصل
- تمیز و استفراغ
- پرخواندنی پوست
- خستگی و ضعف عمومی
این علائم معمولاً در مدت ۲ تا ۷ روز بهبود می‌یابند و نیاز به بستری در بیمارستان ندارند.
علائم تب دنگی شدید
در برخی موارد، تب دنگی می‌تواند به شکل شدیدتری ظاهر شود که به تب دنگی خونریزی یا سندروم شوک دنگی معروف است. این نوع می‌تواند علائم زیر را همراه داشته باشد:
- درد شدید شکمی
- استفراغ پیوسته
- تنفس سریع
- خونریزی از لثه یا بینی
- خستگی شدید و بی‌قراری
- خون در استفراغ یا ادرار
- تشنگی شدید
- پوست سرد و رنگ‌پریده
- حس ضعف عمومی
در صورت مشاهده این علائم، مراجعه فوری به مرکز درمانی ضروری است.
تب دنگی در کودکان
تب دنگی در کودکان علائمی شبیه بزرگسالان داشته باشد، اما در برخی موارد شدت آن بیشتر است. کودکان زیر ۵ سال بیشتر عرضه عوارض شدید هستند. در مشاهده علائمی مانند تب بالا، استفراغ پیوسته، خونریزی از لثه یا بینی یا تغییر در حرکت کودک، مراجعه فوری به پزشک لازم است.
تب دنگی در ایران
تب دنگی در سال‌های اخیر در ایران، به‌ویژه در استان‌های جنوبی نظیر هرمزگان، سیستان و بلوچستان، بوشهر، گیلان و مازندران مشاهد شده است. در سال ۲۰۲۴، موارد انتقال محلی تب دنگی در بندرلنگه گزارش شد که نماینده گسترش بیماری در داخل کشور است. این امر نیاز به verstärkung اقدامات پیشگیری و کنترل حشره‌های حامل ویروس را ایجاد می‌سازد.
مده появление علائم تب دنگی چقدر است؟
علائم تب دنگی معمولاً ۴ تا ۱۰ روز پس از نیش حشره آلوده ظاهر می‌شود. در جدول زیر، بازه‌های زمانی مختلف ظهور علائم این بیماری را آورده‌ایم:
| مرحله بیماری | زمان شروع علائم | مدت زمان علائم |
|---|---|---|
| دوره نهفتگی | ۴ تا ۱۰ روز پس از نیش حشره آلوده | – |
| دوره حاد بیماری | ۲ تا ۷ روز پس از آغاز علائم | ۲ تا ۷ روز |
| دوره بهبود | پس از دوره حاد بیماری | ۲ تا ۳ روز |
به‌طور کلی، اکثر بیماران در مدت ۱ تا ۲ هفته بهبود می‌یابند.
تب دنگی چه عوارضی می‌تواند داشته باشد؟
در صورت عدم علاج بهמשроть، تب دنگی می‌تواند منجر به عوارض جدی شود که عبارتند از:
- تب دنگی خونریزی‌دهنده (DHF)
- سندروم شوک دنگی (DSS)
- خونریزی داخلی
- کاهش شدید płyت‌های خون
- نارسایی اندام‌ها
- مرگ در صورت عدم Treatment سریع
این عوارض بیشتر در افرادی که قبلاً مبتلا به ویروس دنگی بوده‌اند، مشاهده می‌شود.
کدام時に باید به پزشک مراجعه کرد؟
در صورت مشاهده هر یک از علائم زیر، مراجعه فوری به پزشک یا مرکز درمانی الزامی است:
- درد شدید شکمی
- استفراغ پیوسته
- تنفس سریع
- خونریزی از لثه یا بینی
- خستگی شدید و بی‌قراری
- خون در استفراغ یا ادرار
- تشنگی شدید
- پوست سرد و رنگ‌پریده
- حس ضعف عمومی
این علائم می‌توانند نشان‌دهنده بروز عوارض شدید بیماری باشند که نیاز به علاج فوری دارند.
علت ابتلا به تب دنگی چیست؟
تب دنگی由 ویروس دنگی (DENV) ایجاد می‌شود که توسط حشره‌های آلوده از جنس آئدس منتقل می‌شود. این حشره‌ها عمدتاً در مناطق گرم و pół گرم جهان زندگی می‌کنند. عوامل زیر می‌توانند احتمال ابتلا را افزایش دهند:
- زیستن یا سفر به مناطق آلوده
- وجود حشره حامل ویروس در محل زندگی
- عدم استفاده از وسایل محافظت همانند حشره‌بند و اسپری‌های repulsive حشرات
- نداشتن ایمنی قبلی در برابر ویروس دنگی
چطور تب دنگی درمان می‌شود؟
در حال حاضر، درمان خاصی برای ویروس دنگی وجود ندارد. درمان عمدتاً حمایتی است و شامل موارد زیر می‌شود:
- استراحت کافی
- صرف مایعات زیاد برای جلوگیری از کم‌آبی بدن
- استفاده از داروهای مسکن مانند استامینوفن برای کاهش تب و درد
- اجتناب از مصرف داروهای ضدالتهاب غیراستروئیدی چون ایبوپروفن و آسپرین به دلیل افزایش خطر خونریزی
برای درمان، بهتر است به یک متخصص عفونی مراجعه کنید.
چطور می‌توان از ابتلا به تب دنگی پیشگیری کرد؟
برای پیشگیری از ابتلا به تب دنگی، اقدامات زیر پیشنهادی هستند:
- استفاده از اسپری‌های repulsive حشرات
- پوشیدن لباس‌های panjang و رنگ روشن
- حذف مکان‌های تکثیر حشره‌ها همانند آب‌های ایست決 در اطراف مسکن
- استفاده از حشره‌بند در زمان خواب
- پایداری نکات بهداشتی و استفاده از وسایل محافظت در زمان سفر به مناطق آلوده
واکسن تب دنگی
در حال حاضر، دو نوع واکسن برای پیشگیری از تب دنگی موجود است:
- واکسن Dengvaxia؛ این واکسن در سال ۲۰۱۶оза зареєстровано و تنها برای افرادی که قبلاً مبتلا به ویروس دنگی بوده‌اند، پیشنهاد می‌شود.
- واکسن Qdenga؛ این واکسن در سال ۲۰۲۲ معتبر شد و برای افراد بالاتر از ۴ سال، بدون توجه به سابقه ابتلا به ویروس دنگی، در دسترس است.
نکات کلیدی درمورد تب دنگی
تب دنگی بیماری است که می‌تواند از علائم خفیف همانند تب و سردرد تا عوارض شدید همانند خونریزی و شوک پیش برود. آگاهی از علائم، پیشگیری از طریق حذف آب‌های ایست결 و حفاظت در برابر حشره‌ها، و مراجعه سریع به پزشک در صورت aparición نشانه‌های شدید، بهترین راه برای حفاظت از سلامت شما است. واکسن تب دنگی نیز می‌تواند در کاهش خطر ابتلا مؤثر باشد و کنترل بیماری را آسان‌تر سازد.
اگر در معرض ابتلا به این بیماری قرار دارید یا علائم آن را در خود می‌بینید، می‌توانید به صورت حضوری یا آنلاین با دکتر عفونی از طریق دکتردکتر مشورت کنید.
منبع:
سوالات متداول
در اکثر موارد، تب دنگی خفیف است و تهدید جدی برای زندگی نیست، اما شکل شدید آن (تب دنگی خونریزی یا سندروم شوک دنگی) می‌تواند خطرناک و حتی کشنده باشد، به‌ویژه اگر درمان زودهنگام انجام نشود.
تب دنگی مستقیماً از انسان به انسان منتقل نمی‌شود و واگیردار نیست، اما ویروس آن از طریق نیش حشره‌های آلوده قابل انتقال است؛ به این علت بیماری به‌صورت غیرمستقیم واگیر محسوب می‌شود.
