محققان در یک مطالعه جدید کشف کرده‌اند که اقامت طولانی‌مدت در فضا می‌تواند حافظه، سرعت پردازش و دقت فضانوردان را کاهش دهد؛ این موضوع برای مأموریت‌های آینده به مریخ چالش‌برانگیز است.
<a href="https://www.newscientist.com/article/۲۴۵۶۸۹۲-being-in-space-makes-it-harder-for-astronauts-to-think-quickly/?utm_campaign=RSS%7CNSNS&utm_source=NSNS&utm_medium=RSS&utm_content=news" target="_blank" rel="noreferrer noopener nofollow"مطالعه‌ای نشان داده فضانوردان ایستگاه فضایی بین‌المللی (ISS) پس از ۶ ماه اقامت، افت شدیدی در تصمیم‌گیری، دقت و پردازش اطلاعات را تجربه کرده‌اند. این یافته‌ها نگرانی‌هایی را درباره تأثیرات احتمالی اختلالات شناختی در مأموریت‌های مریخ به وجود آورده است.
نیروی جاذبه ضعیف، تشعشعات زیان‌آور و عدم طلوع و غروب منظم خورشید، می‌تواند تأثیرات قابل‌توجه‌ی بر سلامت فضانوردان (از جمله افت عضلات و افزایش خطر بیماری‌های قلبی) بگذارد اما اثرات شناختی سفر‌های فضایی طولانی‌مدت کمتر مستند شده است.
وجود در فضا تفکر سریع را برای فضانوردان دشوار‌تر می‌کند
شینا دو از مرکز فضایی جانسون ناسا در هیوستون و همکارانش، کارکرد شناختی ۲۵ فضانورد را طی مأموریت‌هایشان در ایستگاه فضایی بین‌المللی بررسی کرده‌اند.
این تیم ۱۰ آزمون گوناگون برای فضانوردان طراحی کرده بود که برخی از آن‌ها روی زمین (یک بار قبل و دو بار پس از مأموریت) و برخی دیگر در ایستگاه فضایی، هم در آغاز مأموریت و هم در مراحل پایانی انجام شد.
این آزمون‌ها شامل بررسی ظرفیت‌های شناختی فضانوردان، همانند استدلال انتزاعی و می‌زان ریسک‌پذیری آن‌ها بود که با آزمایش‌هایی در مورد تشخیص الگو در شبکه و توقف بادکردن بادکنک پیش از ترکیدن آن انجام می‌شد.
نتایج مطالعه نشان داد فضانوردان در ایستگاه فضایی، برای آزمون‌هایی که سرعت پردازش، حافظه کاری و دقت را می‌سنجیدند، زمان بیش‌تری نیاز داشتند اما دقت آن‌ها حفظ شده بود.
اگرچه افت کلی در توانایی‌های شناختی یا اثرات طولانی‌مدت مشاهده نشد، اما پس از بازگشت به زمین، مواردی همانند سرعت پردازش زمان بیش‌تری برای بازگشت به حالت عادی نیاز داشتند.
الیزا رافائلا فره از دانشگاه بیرکبک لندن می‌گوید داشتن داده‌های دقیق در مورد اثرات شناختی سفر‌های فضایی برای مأموریت‌های انسانی آینده ضروری است و باید داده‌های بیش‌تری برای درک کامل‌تر این تأثیرات جمع‌آوری شود
مأموریت به مریخ نه‌تنها از نظر زمانی طولانی‌تر است، بلکه نیازمند استقلال بیش‌تری خواهد بود. فضانوردان در مریخ به‌علت فاصله زیاد و تأخیر در ارتباطات، تعامل محدودی با کنترل زمینی خواهند داشت؛ به همین دلیل آن‌ها باید در تصمیم‌گیری‌ها کاملا مستقل عمل کنند و کارکرد شناختی قوی اهمیت بسیار زیادی خواهد داشت. قطعا نمی‌خواهید فضانوردانی در مریخ داشته باشید که از نظر دقت، حافظه یا سرعت پردازش، عکس‌العمل آهسته‌ای داشته باشند.
بیش‌تر بخوانید: ۳ راهکار علمی برای تقویت اعتماد به نفس در روابط عاطفی
فضانوردان باید نسبت به افت توانایی‌های شناختی خود آگاه باشند
جو باور از دانشگاه ایست آنگلیا در بریتانیا، معتقد است به‌علت محیط غیر‌عادی فضا، افت کارکرد شناختی قابل‌پیش‌بینی است
این مطالعه لزوما جای نگرانی زیادی ندارد اما آگاه‌ی از آن سودمند است؛ به‌ویژه برای شناخت محدودیت‌ها در این محیط‌های سخت همانند فضا.
باور اضافه می‌کند این آگاه‌ی می‌تواند برای فضانوردان در مأموریت‌های طولانی‌تر بسیار سودمند باشد این موضوع فقط به نتایج آزمون‌ها مربوط نمی‌شود، بلکه به درک فضانورد از توانایی خود نیز وابسته است؛ برای مثال، ما می‌دانیم در شرایط کم‌خوابی، عملکردمان ممکن است کاهش یابد اما احتمالا کاهش کارکرد خود را متوجه نمی‌شویم.
نتایج این مطالعه مشخص می‌کند که برنامه‌ریزی و آمادگی برای مأموریت‌های فضایی آینده باید به‌طور اختصاصی شامل راهکار‌هایی برای مدیریت و بهبود توانایی‌های شناختی فضانوردان در مواجهه با شرایط خاص و چالش‌های محیطی فضا باشد.
