تحول شگفتانگیز حقوق بازیکنان لیگ برتر انگلیس؛ از شیلینگ تا نیم میلیون پوند, پول در فوتبال همیشه موضوعی جنجالی و محوری برای گفتوگو بوده است، بهویژه در انگلستان که این ورزش ریشه در فرهنگ طبقه کارگر داشت. در دهههای اول، کارگران کارخانه و معدن تا ساعت سه بعدازظهر شنبهها به استادیومها میآمدند تا از سختیهای زندگی فاصله بگیرند و از یک بازی پرهیجان لذت ببرند.
اما با گذشت زمان، تورم و درآمدهای کلان تلویزیونی منظر فوتبال را بهکامل دگرگون ساخت. امروزه حق پخش تلویزیونی لیگ برتر انگلیس رکوردها را شکسته و باعث شده تا باشگاهها بودجههای بیسابقهای برای جذب ستارهها اختصاص دهند. دوره اول از ۱۸۸۵ تا ۱۹۱۹، آغاز ثبت آمارها وقتی آمارها برای اولین بار تدوین شدند، میانگین درآمد هفتگی یک فوتبالیست تنها بین ۱۰ تا ۲۰ شیلینگ بود، واحدی که امروزه حتی در انگلستان هم جریان ندارد.
پردرآمدترینهای آن دوره، بازیکنان بلکبرن رورز بودند که یک پوند در هفته دریافت میکردند؛ رقمی که تا سال ۱۹۰۱ به میانگین عمومی تبدیل شد. با این حال ستارههایی مانند ویلیام فولک، دروازهبان شیفیلد یونایتد، در ۱۸۹۵ تا سه پوند هفتهای میگرفت و دومین دروازهبانِ پردرآمد تاریخ فوتبال انگلستان شد.
ها نیز به سه پوند افزایش یافته بود.
دوره دوم ۱۹۴۵ تا ۱۹۷۰، لغو سقف و انفجار درآمدها پس از دو جنگ جهانی، تا ۱۹۴۵ تغییری اساسی رخ نداد، اما از این سال به بعد روند افزایش شتابان یافت. تا ۱۹۶۰ میانگین به ۱۴ پوند رسید و در سال بعد به ۱۵ پوند. نکته عطفه در ۱۹۶۱ لغو سقف حقوقی بود؛ تصمیمای که دروازه را بر افزایشهای بیکران باز کرد. تنها یک سال بعد میانگین به ۲۵ پوند رسید و جانی هاینز، کاپیتان تیم ملی، با ۱۰۰ پوند هفتهای رکورد زد.
تلاش منچستر یونایتد برای اعمال سقف داخلی ۵۰ پوند بینتیجه ماند، چرا که جرج بست، برنده توپ طلا ۱۹۶۸، همچنان ۱۰۰۰ پوند در هفته دریافت میکرد. تا ۱۹۷۰ میانگین به ۷۱ پوند رسید، یعنی رشد ۱۶۷۵ درصدی. دوره سوم ۱۹۷۱ تا ۱۹۹۱، شکستن مرزهای سه و چهار رقمی در دو دهه بعد، میانگین دستمزدها نه تنها مرز صد پوند را در ۱۹۷۴ شکافت، بلکه در عرض سه سال دو برابر شد.
از ۱۹۷۷ تا ۱۹۷۹ میانگین از ۲۰۰ پوند به ۴۱۰ پوند نردبان کاشت و کمتر از ده سال بعد رقم ۱۰۰۰ پوند هم شکسته شد.
در آستانه تاسیس لیگ برتر، میانگین حدود ۲۰۰۰ پوند بود، اما بازسازی کامل لیگ برتر همهچیز را تغییر داد. دوره چهارم ۱۹۹۲ تا ۲۰۲۵، عصر لیگ برتر و رکوردهای میلیونی با آغاز فصل ۱۹۹۲/۹۳، فوتبال انگلستان وارد دوران لیگ برتر شد. در سال اول میانگین ۲۲۵۰ پوند بود و جان بارنز با ۱۰۰۰۰ پوند هفتهای ستارهدارترین قرارداد را داشت. در آغاز هزاره جدید، روی کین با ۵۲۰۰۰ پوند پردرآمدترین شد و میانگین به ۹۰۰۰ پوند رسید.
استیون جرارد در ۲۰۰۵/۰۶ پس از قهرمانی لیگ قهرمانان با لیورپول، اولین فوتبالیست ۱۰۰ هزار پوندی گلستان گردید، در حالی که میانگین تنها ۱۸۵۰۰ پوند بود. وین رونی در ۲۰۱۳/۱۴ با ۳۰۰ هزار پوند هفتهای سقف جدیدی بست، و امروزه ارلینگ هالند با قرارداد تازه منچستر سیتی، نخستین بازیکن نیم میلیون پوندی در هفته تاریخ لیگ برتر است. قرارداد ۵۰۰ هزار پوندی هالند مستقیماً میانگین را به رکورد ۶۰ هزار پوند سوق داده است.
اکنون پرسش این است که تا رسیدن به میانگین ششرقمی (۱۰۰ هزار پوند) چقدر فاصله باقی مانده است؟
