محققان مؤسسه اشمیت اوشن موفق شدند عنکبوت دریایی غولپیکری را در کف اقیانوس منجمد جنوبی در عمق نزدیک به دو کیلومتری آبهای یخزده جزایر ساندویچ جنوبی ثبت کنند. این موجود که اندازه آن به یک بشقاب غذاخوری میرسد، از خانواده پیکنوگونیدا است و خویشاوندان دور عنکبوتهای خشکزی محسوب میشود.
تنوع عنکبوتیان در اعماق قطبی
عنکبوتهای دریایی در مناطق قطبی به دلیل پدیده غولپیکری اعماق دریا میتوانند به اندازههای بسیار بزرگتر از همتایان خود در آبهای کمعمق برسند. طول پاها در برخی گونهها از پنجاه سانتیمتر فراتر میرود. از دیگر حیوانات که این پدیده در آنها مشاهده شده میتوان به ماهی مرکب غولپیکر، عروس دریایی قرمز بزرگ، سفرهماهی آبهای عمیق و اختاپوس بلاب اشاره کرد.
علت رشد بسیار زیاد عنکبوت دریایی
دانشمندان معتقدند دمای بسیار پایین محیط حیات این گونهها باعث کاهش شدت متابولیسم شده و به آنها اجازه میدهد تا تا اندازههای عظیم رشد کنند. مؤسسه اشمیت اوشن در یک پست فیسبوکی توضیح داد سختی زیاد و دمای بسیار پایین، اگرچه برای موجودات خشکی همانند انسان موانع غیرقابل عبوری هستند، اما به برخی حیوانات اجازه میدهند تا متابولیسم بسیار کندی داشته باشند و به اندازههای عظیم برسند.
با این حال، دسترسی دشوار به محیطهای عمیق دریا حتی برای پیشرفتهترین وسایل زیرآبی، مطالعه این موجودات را با چالش مواجه ساخته است. تا به امروز نزدیک به هزار و پانصد گونه از عنکبوتهای دریایی کشف و در رده پانتابودا به معنای همه پا طبقهبندی شدهاند. این موجودات فاقد ریه بوده و از طریق اسکلت خارجی خود تنفس میکنند. آنها گاز نمیگیرند و با استفاده از اندام لولهای به نام خرطوم، از مایعات درون بدن موجودات نرمتن همانند عروسهای دریایی و شقایقهای دریایی تغذیه میکنند.
