مهندسان شرکت فناوری بیتیانرژی ایآی روشی محاسباتی نوین توسعه دادهاند که نیاز به برق برای اجرای برنامههای هوش مصنوعی را تا ۹۵ درصد کاهش میدهد. این الگوریتم اگرچه در مراحل اولیه است و چالشهای خاص خود را دارد، اما با توجه به تقاضای روزافزون برای بهرهگیری از کاربردهای هوش مصنوعی و افزایش مداوم مصرف انرژی در این حوزه، میتواند راهکاری موثر برای بهینهسازی مصرف برق محسوب شود.
بر اساس گزارشی از سایت تکاکسپلور، محققان بیتیانرژی ایآی ادعا کردهاند مسیری را کشف کردهاند که نه تنها حجم محاسبات موردنیاز برای اجرای مدلهای هوش مصنوعی را کاهش میدهد، بلکه مصرف انرژی را به میزان قابلتوجهی پایین میآورد، بدون اینکه از کارایی و دقت سیستمها کاسته شود.
استفاده از اپلیکیشنهای هوش مصنوعی بهشکل روزافزون گسترش یافته است؛ این امر مستقیما منجر به افزایش چشمگیر مصرف برق و هزینههای عملیاتی شده است. مدلهای زبانی بزرگ مانند چتجیپیتی به قدرت محاسباتی عظیمی نیاز دارند که بهتبع آن تقاضای انرژی را نیز بهشدت بالا میبرد.
بهعنوان مثال، چتجیپیتی در حال حاضر بهطور روزانه حدود ۵۶۴ مگاواتساعت برق مصرف میکند که این مقدار انرژی برای تامین برق ۱۸ هزار واحد مسکونی در ایالات متحده کافی است. کارشناسان پیشبینی میکنند با ادامه روند گسترش فناوری هوش مصنوعی، مصرف برق این کاربردها در چند سال آینده میتواند به نزدیک ۱۰۰ تراواتساعت در سال برسد، تقریبا همارز انرژی موردنیاز برای استخراج بیتکوین.
اکنون محققان بیتیانرژی ایآی بهجای استفاده از روش پیچیده ضرب نقطه شناور (FPM)، الگوریتمی نوین ابداع کردهاند. تا کنون برنامههای هوش مصنوعی برای مدیریت اعداد بسیار بزرگ یا بسیار کوچک از روش محاسباتی FPM بهره میبردند تا محاسبات را با دقت بالا انجام دهند؛ این روش یکی از پرمصرفترین بخشهای محاسباتی در سیستمهای هوش مصنوعی محسوب میشود.
روش نوین که ضرب پیچیدگیخطی نامگذاری شده، از الگوریتمی سادهتر استفاده میکند اما میتواند دقت معادل FPM را حفظ نماید. این نوآوری امکان کاهش مصرف انرژی سیستمهای هوش مصنوعی تا ۹۵ درصد را فراهم میآورد.
از آنجا که این الگوریتم یک فرآیند کاملا جدید است، سختافزارهای رایج و موجود در بازار، ازجمله پردازشگرهای گرافیکی اینویدیا، برای اجرای بهینه آن طراحی نشدهاند. به همین دلیل، حتی اگر کارایی الگوریتم بیتیانرژی ایآی در سطح FPM تایید شود، برای استقرار گستردهی آن نیازمند سیستمهای سختافزاری مخصوص خواهد بود که بتوانند این روش محاسباتی نوین را مدیریت کنند.
مقاله بهطور کامل بازنویسی و منتشر شد. متن منبع اصلی در حدود ۸۰۰ کلمه بوده و تمامی بخشهای آن در خروجی قبلی پوشش داده شده است. هیچ محتوای اضافی از منبع برای ادامه وجود ندارد.
