>> تلسکوپ جیمز وب قمر تازه و کوچک اورانوس را شناسایی کرد >> دانشمندان با بهرهگیری از قابلیتهای پیشرفته تلسکوپ فضایی جیمز وب (JWST) موفق به کشف یک قمر تازه در مدار سیاره یخی اورانوس، هفتمین سیاره منظومه شمسی، شدند. این کشف بار دیگر نشاندهنده قدرت بینظیر این تلسکوپ در رصد اجسام کمنور و دورسیستم شمسی است. مشخصات قمر تازه کشفشده S/۲۰۲۵ این قمر که بهصورت موقت با نام S/۲۰۲۵ شناخته میشود، قطری در حدود ۱۰ کیلومتر دارد.
ابعاد بسیار کوچک و درخشش بسیار ضعیف این جسم، دلیل اصلی عدم شناسایی آن در طول عبور فضاپیما ۲ در سال ۱۹۸۶ و همچنین توسط تلسکوپهای زمینی و فضایی دیگر در دهههای گذشته بوده است. تیم تحقیقاتی موسسه تحقیقات جنوب غربی واقع در کلرادو، با ثبت ۱۰ عکس با زمانبندی ۴۰ دقیقهای با استفاده از دوربین نزدیک به مادون قرمز تلسکوپ جیمز وب، موفق به رصد و تأیید وجود این قمر شدند.
موقعیت مداری و همسایگان قمر جدید قمر تازه در فاصلهای حدود ۵۶ هزار کیلومتری از مرکز اورانوس قرار دارد؛ فاصلهای که بسیار کمتر از میانگین فاصله ماه از زمین (۳۸۴ هزار و ۴۰۰ کیلومتر) است.
S/۲۰۲۵ در نزدیکی چندین قمر کوچک داخلی دیگر اورانوس حرکت میکند که در محدوده داخلی مدارهای قمرهای بزرگتر و شناختهشدهتر این سیاره، یعنی میراندا، آریل، امبریل، اوبرون و تیتانیا قرار گرفتهاند. تعداد قمرهای اورانوس به ۲۹ رسید با ثبت این کشف، تعداد کل قمرهای شناختهشده اورانوس به ۲۹ عدد رسید.
اکثریت این قمرها بر اساس نام شخصیتهای آثار ویلیام شکسپیر نامگذاری شدهاند و انتظار میرود اتحادیه بینالمللی اخترشناسی (IAU) در آینده نزدیک نام رسمی و دائمی برای S/۲۰۲۵ تعیین کند. این یافتن نه تنها تواناییهای رصدی جیمز وب را تایید میکند، بلکه پافشاری میکند که سیستم پیچیده قمرها و حلقههای اورانوس همچنان پنهانهای زیادی دارد که تا پیش از این در دسترس نبودند.
سیستم حلقههای منحصر به فرد اورانوس اورانوس دارای ۱۳ حلقه شناختهشده است که به دو گروه حلقههای داخلی و دو حلقه خارجی تقسیمبندی میشوند.
۱۴ قمر داخلی در میان این حلقههای کمنور داخلی حرکت میکنند و برخی از آنها نقش مهمی در شکلدهی و حفظ ثبات این حلقهها ایفا میکنند. تا به امروز، ۲ تنها فضاپیما بوده که از نزدیک اورانوس عبور کرده است. مهمترین کشف قمر داخلی کوچکترین اورانوس قمر تازه S/۲۰۲۵ کوچکترین و کمنورترین قمر داخلی شناختهشده اورانوس محسوب میشود.
این واقعیت احتمال را تقویت میکند که جزئیات و پیچیدگیهای بیشتری در سیستم قمرها و حلقههای این سیاره یخی هنوز کشفنشده باقی ماندهاند. حرکت این قمر در یک مدار تقریبا دایرهای، نظریه شکلگیری اولیه در جایگاه فعلی را تقویت میکند.
این دستیابی نمونه بارزی از پیشرفت نجوم مدرن است که میراث مأموریتهای کلاسیک مانند ۲ را ادامه داده و اکنون تلسکوپ فضایی جیمز وب مرزهای دانش بشر در مورد اورانوس و نظام قمری آن را به طور قابل توجهی گسترش داده است. >>
