آیا نوزادان میتوانند ضربان قلب خود را احساس کنند؟, هنگام فکر به رشد و یادگیری نوزادان در ماههای اولیه زندگی، توجه معمولاً به این است که چه چیزهایی از محیط اطرافشان یاد میگیرند. مثلاً چگونه به چهرههای دیگر جذب میشوند، با اسباببازیها بازی میکنند یا به اشیاء خود واکنش نشان میدهند. اما یک جنبه بسیار مهم که کمتر به آن توجه میشود، یادگیری و آگاهی نوزادان نسبت به بدن خود و احساسات درونیشان است.
فهمیدن درونی چطور بدن خود را احساس میکنیم؟ مغز انسان بهطور مستمر سیگنالهای داخل بدن را دریافت میکند. هر بار که قلب میزند، این سیگنالها از طریق عصب واگ به مغز منتقل میشوند.
ریتمهای بدن مانند ضربان قلب و تنفس در پسزمینه زندگی روزمره ما جریان دارند و ما به آنها کم توجهی میکنیم. اما در مواقع خاص، این احساسات اطلاعات ضروری برای عمل فراهم میآورند. برای مثال، وقتی احساس گرسنه میکنیم، بدن به ما میگوید که باید غذا بخوریم. یا وقتی برای اتوبوس دویدن میکنیم، ضربان قلب افزایش مییابد تا عضلات اکسیژن بیشتری دریافت کنند. چرا فهمیدن درونی مهم است؟
علاوه بر اینکه فهمیدن درونی به ما کمک میکند نیازهای فیزیکی خود را تشخیص دهیم، نقش مهمی در نحوه تجربه احساسات ما ایفا میکند. به عنوان مثال، استرس و اضطراب معمولاً همراه با افزایش ضربان قلب هستند.
این تغییرات در بدن به ما اجازه میدهند احساسات مختلف را کنیم، اما نحوه تفسیر و درک این احساسات برای هر شخص متفاوت است. برای نوزادان که بهطور طبیعتی از بزرگترها آسیبپذیرتر هستند، فهمیدن درونی اهمیت ویژهای دارد. زیرا بدن نوزادان قادر به تنظیم خودکار بسیاری از نیازهای فیزیکی مثل گرسنه، دما و راحتی نیست و به مراقبتهای محیطی وابسته است.
بهعنوان مثال، وقتی نوزاد در بغل گرفته میشود یا به آرامی تکان داده میشود، ضربان قلب او کاهش مییابد و دمای بدنش بهتر حفظ میشود. چگونه نوزادان فهمیدن درونی را میکنند؟ قبل از اینکه نوزادان بتوانند به صورت کلامی حرف بزنند، یکی از راههایی که میتوانند احساسات خود را نشان دهند، این است که به اشیاء نگاه میکنند. پژوهشهایی که بر روی نوزادان انجام شده، نشان دادهاند که نوزادان تمایل دارند بیشتر به اشیاء جدید یا ناآشنا نگاه کنند.
این رفتار نگاه کردن یک مکانیزم یادگیری است که به نوزادان کمک میکند اطلاعات بیشتری از محیط خود جمعآوری کنند. یکی از روشهای جالب برای ارزیابی توانایی نوزادان در تشخیص ضربان قلب خود، آزمون است. در این آزمون، نوزادان به دو کاراکتر انیمیشنی نگاه میکنند که حرکات آنها به ضربان قلب نوزاد است. این آزمون نشان میدهد که نوزادان پنج ماهه قادر به تمایز بین حرکات همزمان و غیرهمزمان با ضربان قلب خود هستند.
مطالعات نشان دادهاند که نوزادان ۳ ماهه و ۹ ماهه نیز میتوانند در این زمینه تفاوتهای قابلتوجهی نشان دهند، که این موضوع را میگوید حتی در این سنین، نوزادان به شکل متغیری میتوانند ضربان قلب خود را احساس کنند. آیا نوزادان واقعاً ضربان قلب خود را حس میکنند؟ فهمیدن احساسات بدنی چرا که برای انسان عادی قابل مشاهده نیست، برای بسیاری از مردم دشوار است.
این مشکل برای نوزادان سختتر است، زیرا آنها نمیتوانند به صورت کلامی این تجربات را توصیف کنند. آزمون به ما میگوید که نوزادان میتوانند سیگنالهای درونی بدن خود را شناسایی کنند، اما این به این معنی نیست که نوزادان به همان شکلی که بزرگترها میتوانند، به صورت آگاهانه ضربان قلب خود را درک کنند.
با این حال، تحقیقات نشان میدهد که فهمیدن درونی در دورهٔ نوزادی میتواند در فرایندهای اجتماعی و احساسی نوزادان نقش مهمی ایفا کند و در شکلگیری ازمایشهای احساسی و ارتباطات آنها مؤثر باشد. نقش فهمیدن درونی در روابط اجتماعی نوزادان فهمیدن درونی نه تنها برای مدیریت نیازهای جسمی و احساسی نوزادان مهم است، بلکه تأثیرات متعددی بر روابط اجتماعی اولیه آنها دارد.
نوزادان از زمان تولد با جهان اطراف خود در تعامل هستند و این تعاملات میتوانند بر نحوه ارتباط آنها با دیگران تأثیر بگذارند. برای مثال، وقتی نوزاد در بغل گرفته میشود یا نوازش میشود، احساس و امنیت را تجربه میکند. این احساسات به او کمک میکنند تا درک کند که در محیطی امن قرار دارد و مراقبت میشود، و به تدریج از طریق این تعاملات اجتماعی اولیه، احساسات و نیازهای خود را تشخیص دهد.
فهمیدن درونی میتواند تأثیر عمدهای بر نحوه تعامل نوزاد با دیگر اعضای خانواده یا مراقبین داشته باشد. نوزادان با تواناییهای عاطفی و بدنی که از طریق فهمیدن درونی به دست میآورند، میآموزند که احساساتشان را به روشهای خاصی بیان کنند. به عنوان مثال، وقتی نوزاد در زمان گرسنه یا ناراحتی گریه میکند، این عمل غیرکلامی به مراقب آن اطلاع میدهد که نیاز به دقت و مراقبت بیشتر دارد.
به همین دلیل، فهمیدن درونی میتواند در تقویت ارتباط بین نوزاد و مراقبینش نقش حیاتی ایفا کند. فهمیدن درونی و تأثیرات آن بر رشد عاطفی نوزادان علاوه بر نقش مهم فهمیدن درونی در ارتباطات اجتماعی نوزادان، این فرایند تأثیرات بسیاری بر رشد عاطفی و روانی آنها دارد.
تواناییهای درونی بدن مانند تغییرات در ضربان قلب، تنفس و دیگر احساسات فیزیکی، میتوانند به نوزادان کمک کنند تا ازمایشهای احساسی خود را شناسایی کنند و به صورت مؤثر با آنها کنار آمدند. به عنوان مثال، وقتی نوزادان احساس اضطراب یا استرس میکنند، این تغییرات در بدن خود را از طریق فهمیدن درونی شناسایی میکنند. از طرف دیگر، وقتی احساس امنیت و سکون را میکنند، این تواناییهای جسمی نیز از طریق فهمیدن درونی به مغز منتقل میشود.
این کار به نوزادان اجازه میدهد تا درک بهتری از احساسات خود داشته باشند و آنها را مؤثر پردازش کنند. بهام زمان، نوزادان یاد میگیرند که با احساسات خود کنار آمدند و کم کم قادر میشوند تا واکنشهای مناسبتری نشان دهند. برای مثال، وقتی احساس درد یا ناراحتی میکنند، میتوانند به گریه بزنند یا وقتی احساس راحت و ساکن میکنند، أکثر به بازی و تعامل با دیگران بپردازند.
فهمیدن درونی به نوزادان این امکان را میدهد که احساسات خود را درک کنند و به شیوههای طبیعی و مناسب با آنها برخورد کنند. نکات برای والدین در حمایت از فهمیدن درونی نوزاد والدین و مراقبین میتوانند با استفاده از برخی روشها به نوزادان کمک کنند تا توانایی بهتری از فهمیدن درونی خود داشته باشند و از این طریق به رشد اجتماعی و احساسی آنها پشتیبانی کنند.
برخی از این روشها عبارتند از مراقبتهای بدنی و احساسی نوازش، در بغل گرفتن و تکان دادن نوزاد میتواند به او کمک کند و حس امنیت و راحتی را به ارمغان بیاورد. رابطههای عاطفی پایدار ارتباط نزدیک و مثبت با والدین به نوزاد کمک میکند تا احساسات خود را بهتر شناسایی کند و بتواند بهطور مؤثر با آنها کنار بیاید.
دقت به تغییرات فیزیکی توجه به تغییرات جسمی نوزاد و پاسخگویی به نیازهای او مثل گرسنه، خواب و راحتی میتواند به تقویت احساسات ایمنی و آسایش در نوزاد کمک کند. تشویق به بازی و تعامل اجتماعی ایجاد محیطی که نوزادان بتوانند به اختیار خود با دیگران تعامل کنند، به آنها کمک میکند تا احساسات خود را بهتر درک کنند و روابط اجتماعی قویتری برقرار کنند.
فهمیدن درونی کلید رشد عاطفی و اجتماعی نوزادان فهمیدن درونی نه تنها به نوزادان کمک میکند تا نیازهای فیزیکی خود را کنند، بلکه نقش مهمی در شکلگیری ازمایشهای احساسی و اجتماعی آنها دارد. این فرایند به آنها اجازه میدهد که با تغییرات بدنی خود ارتباط برقرار کنند، احساساتشان را درک کرده و آن را بیان کنند.
به همین دلیل، والدین و مراقبان با دقت به نیازهای عاطفی و فیزیکی نوزاد و ایجاد محیطی امن و مراقبتمحور، میتوانند به رشد سالم و موفقیتآمیز نوزادان کمک کنند. در نهایت، فهمیدن درونی یکی از جنبههای حیاتی رشد نوزاد است که تأثیرات ی بر گسترش احساسی، اجتماعی و ارتباطی آنها دارد و میتواند بنیانگذاری یک زندگی عاطفی سالم و متعادل در آینده باشد. منبع _
