ناسا داده‌های ستاره‌های می‌رایانه را به سمفونی کیهانی تبدیل کرد

دانشمندان ناسا با بهره‌گیری از داده‌های تازه تلسکوپ‌های فضایی، یک سمفونی کیهانی منحصر به فرد را باز‌سازی کرده‌اند. این بازنمایی‌های صوتی یا صدا‌سازی داده‌ها با ترکیب اطلاعات رصدخانه پرتو ایکس چاندرا، تلسکوپ فضایی جیمز وب و کاوشگر تصویربرداری قطبش‌سنجی پرتو ایکس (IXPE) به وجود آمده است.

<video id="video_6078" poster="" class="video-js" controls="" preload="auto" width="100%" data-setup="{"fluid": true}" Your browser does not support the video tag. <video id="video_4922" poster="" class="video-js" controls="" preload="auto" width="100%" data-setup="{"fluid": true}" Your browser does not support the video tag. <video id="video_5775" poster="" class="video-js" controls="" preload="auto" width="100%" data-setup="{"fluid": true}" Your browser does not support the video tag. <video id="video_3490" poster="" class="video-js" controls="" preload="auto" width="100%" data-setup="{"fluid": true}" Your browser does not support the video tag.

به گزارش سایت اسپیس، این پروژه صدا‌سازی شامل داده‌های چند جرم کیهانی متفاوت است که هر یک مرحله‌ای از چرخه عمر سیاه‌چاله‌ها را نشان می‌دهند. در این اثر، به هر نقطه از کیهان یک نت موسیقی اختصاص داده شده تا مشاهدات فضایی به زبان صدا ترجمه گردند و شنوندگان بتوانند صدای کیهان را بشنوند.

تبدیل تصویر ستاره WR ۱۲۴ به موسیقی

اولین ملودی این مجموعه، نوای تولد احتمالی یک سیاه‌چاله را به تصویر می‌کشد. این صحنه ستاره عظیم WR ۱۲۴ را نمایش می‌دهد که به شدت لایه‌های بیرونی خود را به فضا پرتاب کرده و یک سحابی شگفت‌انگیز از گاز و غبار آفریده است.

WR ۱۲۴ یک ستاره ولف-رایه است، یعنی ستاره‌ای پرجرم با جرم بیش از بیست برابر خورشید، که در فاصله نزدیک به بیست و هشت هزار سال نوری از زمین قرار دارد. این ستاره در مراحل پایانی عمر خود به سر می‌برد و فرا‌یند ریزش لایه‌های بیرونی‌اش در آینده می‌تواند به یک انفجار عظیم و پرانرژی (ابرنواخ‌تر) منجر شده و در نهایت جای خود را به یک سیاه‌چاله بدهد.

<video id="video_6078" poster="" class="video-js" controls="" preload="auto" width="100%" data-setup="{"fluid": true}" Your browser does not support the video tag.

صدا‌سازی ستاره WR ۱۲۴ با صدایی جیغ‌مانند از هسته داغ ستاره آغاز می‌شود. با گسترش مواد درخشان به بیرون، ساز‌هایی چون فلوت، بلز، چنگ و ساز‌های زهی به اجرا در می‌آیند تا فاز ناآرام و دگرگون‌کننده این سحابی را به تصویر بکشند.

باز‌سازی صوتی منظومه دوتایی SS ۴۳۳

دومین بخش این سمفونی، دوئت کیهانی را از منظومه دوتایی SS ۴۳۳ باز‌سازی کرده است. این منظومه در فاصله حدود هجده هزار سال نوری از زمین قرار دارد و در آن یک ستاره مشابه خورشید، به دور یک همدم سنگین‌تر — ستاره نوترونی یا سیاه‌چاله — می‌چرخد.

<video id="video_4922" poster="" class="video-js" controls="" preload="auto" width="100%" data-setup="{"fluid": true}" Your browser does not support the video tag.

در این صدا‌سازی، نوسانات پرتو ایکس به زیر و بمی‌های گوناگون و ساز‌های متنوع ترجمه شده‌اند. صدای چکیدن قطرات آب، نشان‌دهنده ستارگان پس‌زمینه است و نت‌های نواخته‌شده موقعیت این دوئت را در میان یک ابر عظیم از گاز و غبار بین‌ستاره‌ای آشکار می‌سازند.

آوای کهکشان قنطورس

سومین و آخرین بخش این سمفونی کیهانی، به کهکشان قنطورس اختصاص دارد. این کهکشان در فاصله دوازده می‌لیون سال نوری از زمین قرار گرفته است. در مرکز قنطورس، یک سیاه‌چاله ابرپرجرم وجود دارد که جت قدرت‌مندی از ذرات را در سراسر کهکشان به بیرون پرتاب می‌کند.

<video id="video_5775" poster="" class="video-js" controls="" preload="auto" width="100%" data-setup="{"fluid": true}" Your browser does not support the video tag.

در این بخش، با حرکت ساعت‌گرد از بالای تصویر، نوسانات پرتو‌های ایکس به صدا‌هایی شبیه به باد و نسیم، و داده‌های نوری مرئی به نوای ساز‌های زهی تبدیل شده‌اند. نتیجه نهایی یک موسیقی فرا‌گیر است که ساختار کهکشان و درخشش ستارگان آن را به تصویر می‌کشد.

نتیجه نهایی سمفونی کیهانی

در ویدیوی زیر نیز اجرای کامل این سمفونی کیهانی قابل مشاهده است

<video id="video_3490" poster="" class="video-js" controls="" preload="auto" width="100%" data-setup="{"fluid": true}" Your browser does not support the video tag.