دانشمندان با ترکیب داده‌های اقتصادی و مدل‌های اقلیمی به این نتیجه رسیده‌اند که از سال ۱۹۹۰ تا به امروز، ده درصد ثروتمند‌ترین افراد جهان مسئول دو‌سوم گرمایش زمین می‌باشند؛ به عبارت دیگر، این قله ثروتمندانه تقریبا هفت برابر بیش‌تر از نود درصد باقی‌مانده جمعیت در تغییرات اقلیمی نقش داشته است.
در پژوهشی که در ژورنال نیچر منتشر شده، محققان می‌گویند یک درصد ثروتمند‌ترین ساکنان به تنه‌ایی بیست برابر بیش‌تر از نود و نه درصد دیگر مردم در وقوع فجایع اقلیمی سهم داشته‌اند. از سال ۲۰۱۹، ده درصد ثروتمند‌ترین مردم جهان نزدیک به نیمی از کل انتشار گاز‌های گلخانه‌ای که از طریق مصرف خصوصی و سرمایه‌گذاری‌ها در اختیار آن‌ها قرار گرفته را بر عهده داشته‌اند؛ در حالی که گروه فقیر‌ترین پنجاه درصد مردم تنها یک‌دهم از این مقدار را در بر می‌گیرند.
یکی از نویسندگان مطالعه، کارل-فریدریش اشلوسنر، بیان کرده است اگر همه مردم پنجاه درصد فقیر‌ترین جهان آلاینده می‌شدند، از سال ۱۹۹۰ تا به امروز هیچ تغییر قابل‌توجه‌ی در گرمایش زمین مشاهده نمی‌شدیم. دقت به این ناعادلتی برای وضع سیاست‌های عادلانه و مؤثر در حوزه اقلیم الزامی است.
نقش قدرت اقتصادی در گرمایش زمین
در ایالات متحده، یک درصد ثروتمند جامعه هشتاد درصد دارایی‌های شرکت‌ها را در خود دارد. مردم عادی نه تنها سهمی در این تصمیم‌ها ندارند، بلکه به‌عنوان قربانی سیاست‌هایی قرار می‌گیرند که مدیران و سهامداران بزرگ می‌گیرند.
برخلاف پژوهش‌های قبلی که صرفا به عادات مصرفی ثروتمندان متمرکز بودند، این مطالعه نگاهی عمیق‌تر به ساختار سرمایه‌گذاری و تجارت جهانی دارد. محققان انتشار گاز‌های گلخانه‌ای را نه تنها از نظر مصرف، بلکه از طریق بررسی جریان سرمایه‌های دولتی و خصوصی و روابط تجاری بین‌المللی تجزیه و تحلیل کرده‌اند. این دیدگاه مالکیت واقعی و اقتصادی در آلودگی اقلیمی را آشکار می‌سازد.
متخصصین می‌گویند مردم فقیر که نه کارخانه‌ای دارند، نه جت خصوصی، نه دکل نفتی، تقریبا در معادله آلودگی اقلیمی عامل محسوب نمی‌شوند؛ در مقابل، ثروتمندان با سرمایه‌گذاری‌های عظیم و مصرف افراطی، به سطوح بی‌سابقه‌ای از انبعاث گاز‌های گلخانه‌ای دست یافته‌اند.
این تحقیق تأکید می‌کند، هرچند شرکت‌ها با تبلیغات گسترده به بازیافت، خرید خودرو‌های برقی و استفاده از محصولات سبز ترغیب می‌کنند، این اقدامات تنها زمانی می‌توانند گرمایش زمین را مهار کنند که ثروتمند‌ترین لایه جهان تحت کنترل قرار گیرد؛ تا آن زمان، تحولات به‌صورت پیوسته ادامه خواهد یافت.
