دانشمندان موفق شدند روشی نوآورانه برای ذخیره‌سازی داده‌های دیجیتال در مولکول‌های DNA آشکار سازند که نه تنها ظرفیت ذخیره‌سازی بسیار بالایی دارد، بلکه می‌تواند راه‌حلی پایدار و مقرون‌به‌صرفه برای مقابله با حجم عظیم داده‌های تولید شده در جهان امروز باشد.
به گزارش دپارتمان اخبار علمی رسانه فناوری تکنا، در روش سنتی ذخیره‌سازی داده‌ها در، ابتدا اطلاعات دیجیتال به توالی‌ای از باز‌های نوکلئوتیدی شامل، و تبدیل می‌شود. سپس این توالی‌ها به صورت مصنوعی در آزمایشگاه سنتز شده و در عمل مانند یک هارد دیسک بیولوژیکی کار می‌کنند. اما این روش بسیار زمان‌بر، پرهزینه و مستعد خطا است.
محققان در مطالعه‌ی جدید خود، روشی کارآمد‌تر را پیش نهاده‌اند. آن‌ها از فرآیند طبیعی متیلاسیون بهره می‌برند. متیلاسیون فرآیندی است که در آن گروه‌های متیل به DNA اضافه شده و سبب تغییر فعالیت ژن‌ها می‌شود. در این روش نوین، محققان با بهره‌گیری از آنزیم‌ها، اطلاعات دیجیتال را به صورت الگو‌های متیلاسیون در DNA ذخیره می‌کنند.
یک گرم DNA می‌تواند اطلاعاتی معادل چندین می‌لیون دیسک سخت را در خود جای دهد. DNA همچنین قادر است اطلاعات را برای هزاران سال نگه دارد. به عقیده دانشمندان، این روش در مقایسه با راه‌حل‌های سنتی ذخیره‌سازی داده‌ها، در درازمدت بسیار مقرون‌به‌صرفه‌تر است. این فناوری می‌تواند در حوزه‌های متنوعی نظیر بایگانی داده‌های تاریخی، ذخیره‌سازی داده‌های ژنومیک و حتی ساخت رایانه‌های زیستی کاربرد یابد.
با وجود تمام مزایای این روش، همچنان چالش‌هایی برای تجاری‌سازی آن وجود دارد. از جمله این چالش‌ها می‌توان به هزینه بالای تجهیزات آزمایشگاه‌ی، سرعت پایین خواندن و نوشتن داده‌ها، و نیاز به توسعه الگوریتم‌های پیچیده برای مدیریت و بازیابی داده‌ها اشاره کرد. ذخیره‌سازی داده‌ها در DNA پتانسیل بسیار بالایی برای تحول نحوه ذخیره و مدیریت اطلاعات در آینده دارد. با پیشرفت فناوری و تحقیقات بیش‌تر، این روش می‌تواند به یک راه‌حل پایدار و مقرون‌به‌صرفه برای مقابله با چالش‌های ذخیره‌سازی داده‌های جهان تبدیل شود.
