دانشمندان نروژی با ترکیب دادههای باستانشناسی، ژنتیک و متون تاریخی، هویت اسکلت مردی را که بیش از ۸۰۰ سال پیش در چاه قلعه سورسبورگ در تروندهایم به چاه انداخته شده بود، آشکار کردند. این کشف نخستین موردی است که اطلاعات ژنومی شخصیتی توصیفشده در یک حماسه باستانی بازیابی شده باشد.
حماسه سورره زندگی پادشاه نروژی سورره سیگوردسون را در اواخر قرن دوازدهم میلادی روایت میکند. بر اساس این متن، در سال ۱۱۹۷ میلادی نیروهای باگلرها که دشمنان کاتولیک رومی پادشاه بودند، به قلعه سورسبورگ حمله کردند، خانهها را سوزاندند و جسد مردی را با سر به چاه انداخته و با سنگ انباشتند.
مایکل مارتین از دانشگاه علم و صنعت نروژ به گاردین گفت هرگز نمیتوانیم با صددرصد یقین بگوییم این استخوانها متعلق به همان مرد حماسه است، اما شواهد علمی و غیرمستقیم بسیار قانعکنندهاند. در یک دادگاه فرضی، اگر این شواهد به هیئت منصفه ارائه شود، آنها متقاعد خواهند شد که قربانی شناسایی شده است.
استخوانها برای نخستین بار در سال ۱۹۳۸ در عمق حدود هفت متر چاه کشف شدند، اما جنگ جهانی دوم و اشغال نروژ توسط ارتش آلمان باعث توقف حفاریها شد. در سالهای ۲۰۱۴ و ۲۰۱۶ باستانشناسان حفاریها را از سر گرفتند و باقیمانده مردی بین ۳۰ تا ۴۰ ساله با قد تقریبی ۱.۷۵ متر را از زیر تپهای از زبالههای رها شده توسط نیروهای نازی بیرون آوردند. جمجمه جدا شده از بدن، آثار جراحتهای شدید و بریدگیهای تیز داشت که احتمالا قبل از مرگ ایجاد شدهاند.

تاریخنگاری رادیوکربنی سن استخوانها را حدود ۹۴۰ سال (با خطای ۳۰ سال) برآورد کرده که با زمان حمله باگلرها به قلعه همزمان است. تحلیل ژنوم یکی از دندانها نشان داد این مرد موهای قهوهای روشن یا بور و چشمان آبی داشته و از جنوب نروژ بوده است. این نکته مهم است چون مدافعان قلعه اهل مرکز نروژ بودند، در حالی که محاصرهکنندگان باگلرها از جنوب نروژ میآمدند؛ بنابراین محتمل است این مرد یکی از مهاجمان بوده که توسط رفقای خود به چاه انداخته شده باشد.
یافتههای این پژوهش در مجله علمی آیساینس منتشر شده است و گامی مهم در ترکیب دادههای ادبی، تاریخی و علمی برای بازسازی رویدادهای گذشته محسوب میشود.
