۲۰ راهکار مؤثر برای داشتن خانواده‌ای شاد و صمیمی

خانواده یعنی جایی که زمان بسیاری از عمر ما در آنجا سپری می‌شود و مقدار خوشبختی و رضایت ما از زندگی، به مقدار بسیاری به شرایط خانواده و کیفیت روابط شکل یافته در آن وابسته است. خانواده همان جایی است که تکه مهمی از سرنوشت بزرگسالان آینده‌ی جامعه در آنجا رقم می‌خورد. امروزه، سبک زندگی مدرن، مشغله‌های زیاد و زمان‌های کم و دلایل متعدد دیگر، رکن خانواده‌ را با چالش‌های بسیاری روبه‌رو ساخته است. انسان به طور طبیعی به Activity، راحتی و لذت گرایش دارد و اگر خانواده این نیاز را برای او فراهم نکند، امکان‌پذیر که آن را در جاهای فرد دیگری جویید که در نهایت به تضعیف یا فروپاشی خانواده و روابط خانوادگی منجر شود. اما نگهداری و تقویت Activity و صمیمیت در خانواده نیاز به دانش و توانایی دارد. در این مقاله می‌بینیم چه کاری می‌توان انجام داد تا خانواده‌ای مهربان داشته باشیم. سپس به شما ۲۰ راه‌حل می‌دهیم؛ کارهایی که با انجام دادن آن‌ها می‌توانید هر یک از اعضای خانواده‌تان را شاد کنید!

به طور منظم باهم غذا بخورید

در قبل‌ای نه چندان دور، دور هم نشستن و باهم غذا خوردن یکی از اصول ثابت خانواده‌ها بود. باهم غذا خوردن اهمیت، معنی و کارکرد بسیاری دارد. مهم‌تر از همه این است که اعضای خانواده همدیگر را می‌بینند و باهم حرف می‌زنند و از احوال همدیگر خبر می‌شود. امروزه به دلیل وضعیت کار و تحصیل، ممکن است مقدور نباشد که با اعضای خانواده خود همزمان همهٔ وعده‌های غذایی را در کنار هم داشته باشید، اما حتی‌تلاش کنید که حداقل یک وعده در روز را باهم غذا بخورید. زمان صرف غذا تلویزیون را خاموش کنید و موبایل‌ها را کنار بگذارید. هیچ زمان به کودکان عادت ندهید که موقع تماشای تلویزیون غذا بخورند، وگرنه دیگر هیچ زمان آن‌ها را سر سفره آشکار نخواهید کرد. زمان وعده‌های غذایی فرصتی موردχق برای دیدن هم‌دیگر، حرف زدن و استراحت است، این زمان را هیچ‌وقت از دست ندهید.

نظریات خود را باهم در میان بگذارید

به والدین تلاش کنید که همیشه نظر اعضای خانواده را در عرصه‌های گوناگون بخواهید. نظرخواهی از کودکان، نوجوانان و جوانان تأثیرmany در عزت‌نفس آن‌ها خواهد داشت. برای تصمیم‌گیری در هر موردی سعی کنید نظر تک‌تک افراد خانواده را بپرسید. منظور این نیست که حتماً بر مبنای نظرشان تصمیم بگیرید. تصمیم نهایی را خودتان، به عنوان والدین، بگیرید اما سعی کنید نظرشان را به دقت بشنوید و دلایلشان را بررسی کنید و اگر نظرشان به‌نظر سودمند بود، در تصمیم‌گیری خود از آن سود ببرید. این کار به آنها این مطلب را می‌دهد که شما برای نظرشان احترام دارید و به این ترتیب حس deserved و عزت‌نفس را در ایشان تقویت می‌کنید. برخی تصمیم‌گیری‌ها را بر عهده فرزندان خود بگذارید. برای مثال برای صرف شام قرار است بیرون بروید. تصمیم در مورد اینکه کجا غذا بخوریم را به آنها واگذار کنید، اما همیشه دلیلشان را بررسی کنید.

🔗 بیشتر بخوانید: چطور نقاشی را اغاز کنیم؟ ۷ قدم طلایی برای مبتدیان_رنگو

این نوع مشارکت در اظهار نظر و تصمیم‌گیری، توانایی افراد در برقراری ارتباط، حرف زدن، استدلال کردن و تصمیم‌گیری را به‌ویژه در کودکان، به‌نسبت زیاد تقویت می‌کند. این‌گونه نظرخواهی از بچه‌ها این بدان می‌رسد که شناخت بیشتری از آنها آشکار و صمیمیت خود را با آنها تقویت می‌کنیم. از طرف دیگر، این کار یادگیری بیشتری را برای خودمان به‌وجود می‌آورد. نظر بچه‌ها در برخی موارد بسیار خلاقانه، هوشمندانه و логич�ست. اگر فضای راحت و بی‌حکم‌زده برای اظهار نظر آنها فراهم کنیم، نظراتشان می‌تواند زندگی خانوادگی را غنی‌تر کند و انرژی تازگی به آن ببخشد.

زمان‌های شاد بودن را به حداکثر برسانید

بهتر است که در خانه از هر فرصتی برای شاد بودن منفعت‌گیری کنیم. می‌توان بهاسبات گوناگون جشن و سرور مختصری برقرار کرد. بهتر است این ایده را به فرزندان خود منتقل کنید که خندیدن و شاد بودن دلیل ندارد. هرگز Activity را در ذهن آنها با داشتن امکانات خاص پیوند نزنید و شرطی نکنید، در غیر این صورت آنها همیشه برای شاد بودن شرط و شرایط خواهند گذاشت، مثلاً:

فقط اگر فلان اسباب‌بازی را داشته باشم، شاد می‌شوم.

🔗 بیشتر بخوانید: خطرناک ترین فنون در دنیای کشتی کج_رنگو

فقط اگر در فلان رشته قبول شوم، خوشحال می‌شوم.

فقط اگر فلان کار را به دست آورم، خوشحال خواهم بود.

فقط اگر با فلان شخص ازدواج کنم، خوشبخت می‌شوم.

🔗 بیشتر بخوانید: بزرگ‌ترین نقشه‌ از جهان با ۸۰۰ هزار کهکشان_رنگو

این شرط‌گذاری برای Activity و خوشبختی، یکی از دلایل مهم غم‌گینی و افسردگی در بسیاری از افراد است. پس سعی کنید که خنده و Activity را به عادت روزمره تبدیل کنید و هیچ فرصتی را برای شاد بودن در کنار همدیگر از دست ندهید.

شوخ‌طبعی را تشویق کنید و به خودتان بخندید

یکی از راه‌های تشکیل Activity و خنده در خانواده، شوخ‌طبعی است و بهترین راه رسیدن به آن این است که به خودمان بخندیم؛ به اشتباهاتی که مرتکب شده‌ایم، به ماجراهای خنده‌داری که برای ما پیش آمده است. به والدین یا مادر روی حس شوخی و طنزپردازی خود کار کنید و ببینید که به چه‌طوری می‌توانید علتخنده و Activity افراد خانواده را پیدا کنید. شوخ‌طبعی تأثیر متعادلکننده در شخصیت دارد و حس صمیمیت و دوستی را به افراد خانواده منتقل می‌کند. خنده یکی از بزرگ‌ترین تفریحات انسانی و ریشه‌دار‌ترین تفاوت بین انسان‌ها و دنیای حیوانات است.

برخی افراد در گفتن لطیفه توانایی بالایی دارند اما برای خنداندن اعضای خانواده لازم نیست حتماً کمدین باشیم؛ ما همیشه می‌توانیم به خودمان بخندیم. هم‌نشینی با افراد جدی طبق معمول آزاردهنده است. اگر گاهی بتوانید به خودتان بخندید، دیگران را هم تشویق می‌کنید که به شما بخندند. بدین ترتیب شما عامل Activity آن‌ها می‌شوید و صمیmit بیشتری بین اعضای خانواده تشکیل می‌شود.

بر نقاط مثبت شخصیت اعضای خانواده تمرکز کنید

خانواده بر رابطه بین اعضای آن محکم است. فرد‌فرد اعضای خانواده، افراد منحصر به‌فرد هستند. همیشه تفاوت روحیات وخلق‌وخوها را در نظر داشته باشید. شما امکان‌پذیر است از برخی ویژگی‌های اعضای خانواده خود خوشتان نیاید و آنها همین‌طور. اگر قرار باشد بر موارد نامطلوب شخصیت افراد تمرکز کنیم به شادمانی و صمیمیت خانوادگی لطمه می‌زنیم. بعد همیشه بر نقاط مثبت شخصیت افراد خانواده تمرکز کنید. تحقیقات نشان می‌دهد که این نوع برخورد یعنی تمرکز و دقت به رفتارهای مورد‌طلب افراد و تأیید و تشویق این موارد، بهترین روش برای افزایش و تقویت رفتارهای مورد‌طلب و کاهش رفتارهای نامطلوب است. به‌ویژه در رابطه با کودکان، بهره‌گیری از دقت و تشویق رفتارهای مورد‌طلب و بی‌توجهی به رفتارهای نامطلوب، اثر تربیتی بسیار بالایی دارد. با تمرکز بر حرکت و خصلت‌های مورد‌طلب اعضای خانواده، به مرور ذهنیت مثبت‌تری نسبت به آن‌ها آشکار می‌کنیم که در رابطه ما با آنها به شکل صمیmit و دوستی زیادتر نمود آشکار می‌شود.

به زمان نیاز در کنارشان باشید

هرگاهکه عضوی از اعضای خانواده به شما نیاز داشت، حتماً سعی کنید در کنارش باشید. این اوقات، لحظاتی حساس و خاص هستند و امکان دارد که دیگر زمان جبران پیش نیاید. برای مثال اگر به جشن آخر سال کودکستان دعوت شده‌اید، حتماً در آن شرکت کنید. این احتمالا از نظر شما اتفاق مهمی نباشد اما ممکن است از دید کودک شما anlamی زیادی داشته باشد و احتمالا عدم وجود شما صدمه عاطفی شدید به او وارد کند. این را باید به شکل یک فرهنگ خانوادگی درآورد که هر زمان یکی از اعضا به وجود سایرین نیاز داشت، حتماً همه آن را در برتری برنامه‌های خود قرار دهند و تمام تلاش خود را برای وجود و شراکت به‌انجامRSANEND.

ارزش این لحظاتی را بدانید و مشارکت در هیچ یک از شرایط مهم خانوادگی را از دست ندهید. به یاد داشته باشید که در زندگی، انجام ندادن کارهای خوب و از دست دادن زمان‌های موردقیم، مداوم تأسف‌بار است. بعد تا جایی که می‌توانید سعی کنید همیشه در اینような مواقعی در کنار عزیزان خود حضور داشته باشید و دقت و علاقه‌ی خود را عملاً بهشان نشان دهید.

احساسات خود را به روش‌های گوناگون نشان دهید

عملکرد تعداد زیادی از ما انسان‌ها به یک شیوه خاص از ابراز احساسات به صورت شرطی است. برای مثال همیشه احساسات خود را به صورت کلامی بیان می‌کنیم. هر فردی به نوع خاصی از احساسات عاطفی واکنش خاصی نشان می‌دهد. اگر همسر یا فرزند شما از نوع افرادی باشند که به احساسات لمسی واکنش نشان دهند، ابراز احساسات کلامی شما، هرچقدر هم که شوق‌انگیز باشد،影響 بسیاری روی آن‌ها نخواهد داشت. پس سعی کنید که احساسات خود را به روش‌های مختلف نشان دهید.

برای ابراز احساسات در خانواده حد و مرز قائل نشوید. خانواده باید امن‌ترین جایی باشد که اعضای آن بتوانند خود را همان‌طوری که هستند، به‌دور از خودسانسوری و سرکوب، نشان دهند. افراد باید یقین داشته باشند که به دلیل ابراز احساسات خود، مورد قضاوت، تهدید، تنبیه یا سوءاستفاده قرار نخواهند گرفت. بعد به راه‌حل‌های گوناگون از جمله با زبان کلامی و زبان بدن و سایر روش‌ها احساسات‌تان را به اعضای خانواده‌ی خود ابراز کنید. برخی از افراد می‌گویند که در صورت ابراز احساسات امکان‌پذیر فرد طرفLos و خودرضا شود. اگر شما دیگر اصول رفتار را مراعات کنید یقین باشید که این چنین نخواهد شد و فرزند یا همسر شما بابت ابراحس صادقانه که به ایشان کردید قدردان خواهند شد.

به آن‌ها بگویید که دوستشان دارید

«دوستت دارم» قوی‌ترین و تأثیرگذارترین جمله‌ای است که یک نفر می‌تواند به فرد مقابل خود بگوید. اما به‌طور معمول بعد از گذشت مدتی از زندگی مشترک این جمله کمتر و کمتر در بین زوجین شنیده می‌شود. همان‌گونه که در بخش قبلی نیز اشاره شد، شما می‌توانید این جمله را به روش‌های مختلف ابراز کنید، اما همیشه از نوع کلامی آن نیز بهره ببرید. یقیناً، باید این جمله را با همه وجود ابراز کنید. ما اینجا پیشنهاد نمی‌کنیم که نقبازی کنید یا اعضای خانواده خود را فریب دهید. به این دلیل اگر احساس Liebe واقعی به همسر یا فرزند خود ندارید، به طوری که نمی‌توانید به صورت صادقانه و از صمیم قلب این جمله را به آن‌ها بگویید، باید روی خودتان کار کنید و احتمالا بهتر باشد از یک مشاور خانواده پشتیبانی بگیرید.

گفتن این جمله تأثیر بسیار רבים در تقویت روابط خانوادگی دارد. با این حال، تعداد زیادی از افراد به آن اهمیت نمی‌دهند. برخی از مردها به‌ویژه در سال‌های بالاتر، آن را臣افت خود می‌دانند. به دلایل گوناگون، تعداد زیادی از مردم در گفتن این جمله به عزیزان خود مشکل دارند و برخی نیز آن را فراموش می‌کنند. این افراد به‌طور معمول نمی‌دانند که گفتن مکرر این جمله در تقویت روابط، صمیmit و استقامت rodzin چه مقدار مهم است.

برای بازی‌های خانوادگی و دسته‌جمعی برنامه‌ریزی کنید

بازی و تفریح خانوادگی یکی از اساسی‌ترین عوامل تقویت Activity و صمیmit در خانواده است. نه تنها کودکان که به بازی نیاز دارند، در هر کدام از ما کودک پنهانی وجود دارد که نیاز به سرگرمی، بازی‌گوشی و شیطنت دارد. به این دلیل گاهی اوقات باید با همسر و فرزندان خود به بازی بپردازیم. زمان بازی تفاوت‌ها فراموش می‌شود و به‌طور عادی زخم‌های عاطفی و احساسی بهبود می‌یابد. در بازی، به کودک درون خود زمان سرگرمی و لذت می‌دهیم. حتی بازی‌های فکری و به‌نظر جدی نیز این کارکرد را دارند. نیچه فیلسوف معروف آلمانی می‌گوید: «خود واقعی انسان، فقط در زمان بازی به آشکار می‌آید.» بازی فرصتی است تا تمام نقش‌ها و نقاب‌های تحمیلی را کنار بزنیم و خود خویش باشیم، همان‌گونه که واقعاً هستیم.

در زندگی امروز، نداشتن زمان و دچار بودن فقط بهانه‌ای است که زمان این نوع مشارکت و لذت‌های خانوادگی را از خود و اعضای خانواده کوتاه کنیم. اما با برنامه‌ریزی می‌توان حداقل یک ساعت در هفته، برای مثال تعطیلات آخر هفته را به بازی خانوادگی اختصاص داد. بزرگ‌ترها معمولاً بهانه‌های خوب برای عدم بازی دارند. اما آن‌ها باید به بهانه‌ها و’intention خودسلط پیدا کنند و با بچه‌ها و جوانان بازی کنند. باید یاد بگیریم که گاهی اوقات باید دوباره کودک شویم، مشابه یک کودک عمل کنیم تا به خود و عزیزانمان، وقتی برای Activity، لذت، رهایی و آسودگی خاطره هدیه دهیم.

بعضی اوقات آنها را شگفت‌زده کنید

گاهی اوقات موقعیت‌هایی را بسازید تا اعضای خانواده خود را شگفت‌زده کنید. با افزایش سن، لذت که از سخاوت و احساس به‌دست می‌آید به‌مراتب زیادتر از لذت که از انتظار و دریافت نصیب می‌شود. به این دلیل هنگامی که در موقعیت غیرمنتظره و شگفت‌انگیز هدیه دریافت می‌کنیم، اشتیاق و لذت بسیار برای ما خواهد داشت. این نوع حرکات، خانواده را به شدت باهم صمیmit و نزدیک نگه می‌دارد. گاهی اوقات با این tipo de اتفاقات خوشایند غیرمنتظره جهت ایجاد شوق و شگفتی در خانواده خود باشیم.

در تماس باشید

به دلیل سبک زندگی جدید که ممکن است داشته باشیم، گرفتاری‌های شخصی روزافزون و زمان کمتر با هم بودن، اعضای خانواده‌ها روزبه‌روز از همدیگر دورتر می‌شود. امکان‌پذیر است که اعضای خانواده شما به دلایل گوناگون از هم دور باشند. در این شرایط، به روش‌های گوناگون تماس و ارتباط خود را با آنها نگه دارید. به ایشان پیام بفرستید، زنگ بزنید و گاهی اوقات حتماً به دیدارشان بروید. اجازه ندهید که «از دل برود هر آنکه از دیده برفت» حکایت زندگی شما شود.

خانواده‌ی خود را تحسین کنید

از خود سوال کنید که آیا برای تعریف و تحسین از خانواده‌ی خود، نیاز به زمان یا شرایط خاصی است؟ از اعضای خانواده خود چه انتظاری دارید؟ آیا به گفتن پدر و مادر از فرزندان خود بیشتر از حد انتظار دارید؟ آیا آنها را تحت سختی قرار داده‌اید تا به دستاوردی برسند و آیا از این راه می‌خواهید حس غرور و رضایت کنید؟

هرچقدر که سطح توقعات کم‌تر از فرزندان خویش در مورد همسویی آن‌ها با خواسته‌های ما وجود داشته باشد و آنان را در جهت علایق و توانایی‌های خودشان تشویق کنیم، بلا شک نتایج بهتری به‌دست می‌آید. اگر انتظار بیشتر از حد از فرزندان خود داشته باشیم، با این کار سختی و استرس רבים را به آن‌ها تحمیل کرده‌ایم. گاهی اوقات والدین بیشتر از حد به فرزندان خود وابسته می‌شوند و به‌نوعی باشان هم‌هویت می‌شود. این نوع وابستگی برای هر دو طرف مخرب است.

همیشه برای داشته باشید که آن‌ها أشخاص مستقل هستند و ماموریت شما فقط «محبت، حمایت و رها کردن» است. بعد باید آن‌ها را همان‌طوری که هستند بپذیریم و به جای اینکه به جستجوی فرصت برای انتقاد و یافتن نقص باشیم، از هر فرصت برای تحسین و تمجید از خانواده خود استفاده کنیم.

خلق سنت‌ها و آیین‌های خانوادگی خاص

همه ما به ریشه‌هایی نیاز داریم که به ما حس تعلق خاطر و امنیت بدهد. ایجاد سنت‌های خاص خانوادگی – چه کوچک و چه بزرگ – می‌تواند این حس را تقویت کند. این سنت‌ها می‌تواند شامل یک شب فیلم خانوادگی ثابت در هفته؛ یک بازی میزی ماهانه؛ یک دورهمی اختصاصی برای جشن پیروزی‌های کوچک؛ یک مراسم سالانه برای کاشت درخت؛ یا حتی یک روش خاص برای گفتن «شب بخیر» باشد. این آیین‌ها، خاطرات مشترک می‌سازند و پیوندهای عاطفی را محکم‌تر می‌کنند؛ چون هر عضو می‌داند که بخشی از یک چیزی منحصر به‌فرد و موردقیم است.

به فرزندان خود مسئولیت و استقلال بدهید

برای تقویت عزت‌نفس و حس deserved بودن در کودکان و نوجوانان، ملزم است به آن‌ها مسئولیت‌های مشابه با سنشان بدهید. اجازه دهید در کارهای خانه مشارکت کنند؛ برای خودشان تصمیم بگیرند (بطور قطعاً در چارچوب‌های آشکار)؛ و عواقب تصمیماتشان را به عهده بگیرند. این کار به آن‌ها این مطلب را می‌دهد که اعضای مهم و مؤثر در خانواده هستند و به رشد توانایی‌های حل مسأله و اعتماد به نفسشان پشتیبانی شایانی می‌دهد.

مدیریت سالم تعارضات و اختلافات

هیچ خانواده‌ای بدون اختلاف و گفت‌وگو نیست و این کاملاً طبیعی است. مهم این است که چطور با این تعارضات روبرو شویم. به جای سرکوب کردن یا داخل شدن به اختلافات تخریبی، به اعضای خانواده بیاموزید که چطور احساسات خود را به روش‌های محترمانه و سازنده بیان کنند. گوش دادن فعال به سخنان یکدیگر، تلاش برای هم‌دلی، و یافتن راه‌حل‌های مشترک به جای اصرار بر «حق با من است»، می‌تواند حتی از دل اختلافات، فرصتی برای رشد و درک عمیق‌تر روابط بسازد.

اهمیت بخشش و رها کردن کینه‌ها

نگهداری کدورت‌ها و کینه‌ها در خانواده، به سمی است که آهسته‌هسته روابط را از بین می‌برد. انسان‌ها اشتباه می‌کنند و امکان‌پذیر است ناخواسته به یکدیگر صدمه برسانند. در خانواده، یادگیری توانایی بخشش و رها کردن دلخوری‌ها بسیار حیاتی است. این به معنای نادیده گرفتن اشتباهات نیست؛ بلکه به معنای پردازش آن‌ها، گفتگو درموردشان و در نهایت انتخاب گذشت برای نگهداری آسایش و پیوند خانواده است. بخشش به ما توانایی می‌دهد تا از بار منفی قبل رها شده و به سمت آینده‌ای روشن‌تر حرکت کنیم.

تشکیل یک فضای امن برای گفتن احساسات

خانواده باید پناهگاهی امن باشد که هر بتواند بدون هراس از قضاوت، تمسخر یا تنبیه، احساسات واقعی خود را بیان کند – چه Activity، چه غم، چه خشم یا ناامیدی. به اعضای خانواده خود مطمئن دهید که احساساتشان معتبر است و شما برای درک آن‌ها سعی می‌کنید. این فضای امن، به صداقت زیادتر، صمیmit عمیق‌تر و سلامت روانی بهتر برای همه تبدیل می‌شود.

به همدلی و فهمیدن متقابل اهمیت دهید

توانایی قرار دادن خود به جای فرد دیگر و تلاش برای فهمیدن دیدگاه و احساسات او، سنگ بنای هر رابطه سالمی است. در خانواده، فعالانه همدلی را تمرین کنید. هنگامی که یکی از اعضا با مشکلی مواجه است، سعی کنید فقط به او گوش دهید؛ بدون این که فوراً راه‌حل ارائه دهید یا قضاوت کنید. پرسیدن «چه احساسی داری؟» و «چطور می‌توانم کمکت کنم؟» به جای «چرا این کار را کردی؟»، می‌تواند تفاوت بزرگی در حس نزدیکی تشکیل دهد.

به حریم شخصی یکدیگر احترام بگذارید

همان‌طور که قبلاً اشاره شد، احترام به حریم شخصی هر فرد در خانواده بسیار مهم است. این به معنای داشتن فضایی برای خود، زمان برای تنهایی، و اختیار در رابطه این است که چه اطلاعاتی را با چه کسی به اشتراک بگذاریم. والدین باید به اتاق، لوازم شخصی و فضای مجازی فرزندانشان احترام بگذارند و از تجسس و کنترل بی‌رویه parhez کنند. همین‌طور، فرزندان نیز باید به حریم خصوصی والدین خود احترام بگذارند. این احترام متقابل، اعتماد را افزایش داده و به هر فرد پشتیبانی می‌دهد تا هویت جداگانه خود را در بستر خانواده نگه دارد.