آرام بودن تنها به معنای پوشاندن یک نقاب متانت بر چهره نیست؛ بسیاری از ما در ظاهر آرام به نظر میرسیم در حالی که درونیمان آشوبناک است. اسایش واقعی در این است که حتی وقتی دنیای اطراف در حال زیر و رو شدن باشد، فرد بتواند درونی خود را در صلح و سکون نگه دارد. کسب چنین مهارتی دشوار است و افراد کمی به این سطح از اسایش درونی میرسند؛ آنها عادات کوچک و ظاهرا بیاهمیتی دارند که در حقیقت راز پیروزی و حفظ خونسردی آنهاست.
اگر شما نیز در جستجوی اسایش هستید و میخواهید بدانید افراد آرام چگونه همیشه خونسرد میمانند، این گزارش راهنمای شما خواهد بود. قدم اول در این مسیر، سکون است. شدت دنیای اطراف روز به روز افزایش مییابد و برنده کسی است که بتواند در میان این آشوب، سکون و اسایش خود را حفظ کند. سکون به معنای بیکاری نیست، بلکه یعنی بتوانید برای مدتی خود را از سروصدای بیرون و آشوب مداوم دور کنید و در لحظه حال حضور یابید. تحقیقات علمی نشان میدهد که ذهنآگاهی یا بهترین راهکار برای کسب توانایی سکون و زندگی در لحظه است؛ این تکنیک اضطراب را کاهش داده و نظارت و مدیریت بیشتری بر احساسات، افکار و قضاوتها فراهم میکند.
دومین کلید، پذیرش واقعیات همانگونه که هستند. افراد آرام این درس را به خوبی آموختهاند و بدون مقاومت با جریان زندگی همقدم میشوند. این نوعی ریلکسیشن است که شامل پذیرش اطرافیان نیز میشود؛ آنها توقعی از دیگران ندارند و ذات هر فرد را درک میکنند. هرچه توقع کمتر باشد، اسایش بیشتر خواهد بود. مقاومت در برابر حقیقتهای زندگی نه تنها سودی ندارد، بلکه اضطراب و سختی روانی بیشتری به همراه میآورد. پذیرش و رها کردن آزادی میبخشد و آزادی مهمترین شرط شادی است؛ البته پذیرش به معنای منفعل بودن نیست، بلکه یعنی لحظه حال را بپذیریم و اگر اصلاحی از دست ما برنیاید، بهترین گزینه در آغوش گرفتن واقعیت است.

ویژگی سوم، پرورش دلسوزی و شفقت است. برخلاف تصور اولیه، دلسوزی ربط مستقیمی با صلح درونی دارد. کارشناسان معتقدند افراد آرام از اهمیت خوشرفتاری و همدلی آگاهند و این صفات را در گفتگوهای درونی با خود نیز حفظ میکنند. آنها میدانند خشم، نفرت و خودانتقادی شدید اسایش را خدشهدار میکند. دلسوزی پایه همدلی و درک متقابل را شکل میدهد و عکسالعملهای منفی نسبت به اشتباهات دیگران را کاهش میدهد؛ چرا که میفهمند هر کس در زندگی چالشهایی دارد.
چهارمین ویژگی، اتخاذ رویکردی آگاهانه است. آگاه بودن تنها تمرکز بر نفس در سکوت نیست، بلکه سبکی از زندگی است. افراد با اسایش درونی ارزش ذهنآگاهی را درک کرده و سعی میکنند آن را در زندگی روزمره پیاده کنند. این به معنای غرق شدن در لحظه حال و فراموش کردن گذشته و آینده است. اگرچه در کاغذ ساده به نظر میرسد، در عمل چالشبرانگیز است؛ بسیاری از ما ساعات طولانی روز را در اضطراب و نگرانی میگذرانیم و از لذت لحظه حال غافل میشویم. هرچه در ذهنآگاهی مهارت بیشتری کسب کنیم، آرامتر خواهیم بود. این تکنیک حتی در کارهای معمولی مانند غذا خوردن، ظرف شستن یا پیادهروی قابل اجرا است و لذت زندگی را افزایش میدهد.

پنجمین اصل، کنار گذاشتن نفس و غرور است. هرچه دقت به نفس کمتر باشد، اسایش درونی بیشتر خواهد بود. کاهش غرور، خودخواهی و نفسپرستی، نزاعهای درونی و بیقراری را به شدت کاهش میدهد. افراد آرام بر نفس خود کنترل کامل دارند. وقتی تمرکز بر نفس کاهش یابد، وابستگی به نتایج اعمال نیز کمتر میشود؛ فرد به حالت هرچه پیش آید، خوش آید میرسد. در این حالت پذیرش، درک، بخشش و اسایش افزایش مییابد. باید خودخواهی را به حداقل رساند و نگاه به زندگی را تغییر داد؛ زندگی عکسی بزرگ است که ما تنها بخش کوچکی از آن هستیم.
ششمین ویژگی، تمرین عدم دلبستگی است. افراد آرام وابستگی و تعلق خاطری نسبت به رخدادهای دنیوی ندارند؛ بسیاری از اتفاقات روزمره برایشان بیاهمیت است و ذهنشان را با موضوعات بیارزش مشغول نمیکنند. زندگی روزمره بر پایه چنگانداختن به امیال، ترسها، مادیات، داراییها، روابط و هویت بنا شده که در نهایت به عذاب میانجامد؛ بدترین عذاب، ترس از از دست دادن است. افراد آرام از این راز آگاهند و به کمتر چیزها وابسته میشوند. عدم وابستگی به معنای بیتفاوتی نیست، بلکه یعنی برای نگه داشتن چیزها با چنگ و دندان تلاش نمیکنند، چرا که میدانند در این دنیا هیچچیز دائمی نیست. آنها زندگی را در جریان طبیعی خود رها میکنند و تغییر را بخشی جداییناپذیر زندگی میپذیرند، به همین دلیل در متانت و انعطاف کامل زندگی میکنند.

هفتمین عادت، شکرگزاری است. اگرچه ممکن است کلیشهای به نظر برسد، اما نقشی حیاتی در زندگی افراد آرام ایفا میکند. وقتی شکرگزار هستیم، بر داراییها و تواناییهای موجود تمرکز میکنیم نه بر کمبودها؛ این امر انگیزه را افزایش داده و اسایش میآورد. افراد آرام تنها در اوقات خوب شکرگزار نیستند، حتی در سختترین شرایط نیز سپاسگزاری میکنند، چرا که میدانند هر سختی درس و توانایی قیمتی در بر دارد. تلاش روزانه برای شکرگزاری، چه از طریق تدوین دفترچه و چه از طریق مرور ذهنی نعمتها، اثربخش است.
هشتمین ویژگی، کنار آمدن با ناملایمات و سختیهاست. افراد با اسایش درونی از موقعیتهای دشوار و احساسات ناخوشایند فرار نمیکنند، بلکه از آنها استقبال میکنند، چون میدانند این سختیها بخش مهمی از زندگیاند و فرار تنها موقعیت را بدتر میکند. ذهنآگاهی یاد میدهد بدون قضاوت، احساسات را بپذیریم و حتی با وجود سختیها، زندگی را به بهترین شکل بگذرانیم. وقتی این کار را انجام دهیم، احساسات تحت کنترل ما قرار میگیرند، نه ما تحت کنترل احساسات. این مهارت به ما کمک میکند حتی در سختترین شرایط با اسایش واکنش نشان دهیم.

نهمین و آخرین نکته، این است که اسایش درونی یادگیریپذیر است. برخلاف تصور، همه افراد ذاتا آرام به دنیا نمیآیند؛ آنها این توانایی را با تمرین و پرورش در خود تقویت کردهاند و امروز به لطف آن، زندگی آرامی را تجربه میکنند. در این گزارش مهمترین ویژگیهای افراد آرام بررسی شد؛ با یادگیری این خصلتها، ما نیز میتوانیم به اسایش در زندگی برسیم. شما چه راهکارهای دیگری برای رسیدن به اسایش میشناسید؟ تجربیات خود را با ما در میان بگذارید و این مطلب را با دوستان و عزیزان خود به اشتراک بگذارید.
