یک مطالعه جدید در کانادا مهمترین عواملی را آشکار کرده که بر سن تشخیص اختلال کمتوجهی-بیشفعالی (ADHD) در کودکان تأثیر میگذارند. نتایج نشان میدهد داشتن سطح هوش بالا یکی از عوامل اصلی تشخیص دیرهنگام این اختلال است.
پژوهشگران دانشگاههای وسترن آنتاریو و کویینز دادههای ۵۶۸ نفر در بازه سنی چهار تا ۲۲ سال مبتلا به ADHD را بررسی کردند. آنها علاوه بر سطح هوش، متغیرهایی مانند جنسیت و وضعیت اجتماعی-اقتصادی را نیز مورد تحلیل قرار دادند.
یافتههای تحقیق بیان میکند که در کودکان با جایگاه اجتماعی-اقتصادی بالاتر و همچنین کودکان مادران غیرسفیدپوست، ADHD دیرتر از زمان ممکن تشخیص داده میشود. نوع علائم نیز در سن تشخیص نقش دارد؛ کودکان با علائم درونی (کمتوجهی) به طور میانگین دیرتر نسبت به کودکان با علائم بیرونی (بیشفعالی و انگیزشی) شناسایی میشوند.
رابطه سطح هوش با سن تشخیص ADHD
پژوهشگران ابتدا متوجه شدند که سطح هوش بالاتر باعث افزایش محسوس سن تشخیص میشود. آنها سپس دریافتند که علائم بیشفعالی-انگیزشی و علائم بیرونی در هر دو جنس پسر و دختر، سن تشخیص را کاهش میدهند.
تشخیص دیرهنگام یا عدم تشخیص میتواند منجر به مشکلات رفتاری و تحصیلی شود، از جمله نمرات درسی پایینتر. اگرچه پژوهشهای پیشین نشان داده بودند ADHD در دختران و کودکان با سطح هوش پایینتر دیرتر شناسایی میشود، محققان حاضر خواستند این عوامل را به صورت همزمان بررسی کنند.
برخلاف انتظار محققان، دادهها نشان نداد که تأثیر سطح هوش بر دختران بیشتر از پسران باشد. هر دو جنس به میزان تقریبا مشابه تحت تأثیر این عامل قرار داشتند.
تیم پژوهش تأکید کرد که در مطالعههای آینده باید کودکان بیشتری که ADHDشان تشخیص داده نشده، گنجانده شود تا احتمال شناسایی موارد پنهان به دلیل عوامل مذکور افزایش یابد.
این نتایج پیامدهای مهمی برای متخصصان سلامت و والدین دارد کودکان که باهوشتر به نظر میرسند یا در پنهان کردن علائم خود موفقتر هستند، با احتمال زیاد نادیده گرفته میشوند.
ما میدانیم ADHD اشکال مختلفی دارد و برخی علائم آن به خصوص در کودکان با عملکرد تحصیلی خوب، از دید مخفی میمانند. پیچیدگی دیگر این است که ADHD اغلب به اشتباه به عنوان اختلال دیگری تشخیص داده میشود. تفکیک دقیق ADHD از سایر اختلالها کار دشواری است، اما اینگونه پژوهشها به رسیدن به این هدف کمک میکنند.
نتایج این مطالعه در ژورنال منتشر شده است.
